روغن باقی مانده در کنجاله سویا یک عامل کلیدی است که بر عملکرد روغن در آن تأثیر می گذاردخط استخراج با حلال روغن سویا. عوامل موثر بر روغن باقیمانده کنجاله شامل تجهیزات، فناوری، قبل از{1}}عملیات و پرسنل است. در اینجا تجزیه و تحلیل مختصری از برخی از عوامل موثر بر روغن باقی مانده کنجاله آورده شده است:
1. زمان شستشو
هنگامی که گریس و حلال با هم برخورد می کنند، طبق اصل امتزاج پذیری مشابه، گریس و حلال در یکدیگر حل می شوند. در این فرآیند، مولکولهای گریس به حلال منتقل میشوند و مولکولهای حلال نیز به گریس منتقل میشوند تا زمانی که غلظت املاح در حلالهای دو فازی دقیقاً یکسان شود و به تعادل دینامیکی برسد. در فرآیند تولید لیچینگ اغلب از روش لیچینگ ضد جریان استفاده می کنیم، یعنی در تجهیزات لیچینگ، روغن پیوسته وارد شده به تدریج با روغن مخلوط با غلظت تدریجی رقیق شسته می شود و در نهایت از حلال تازه برای شستشوی روغن با روغن باقیمانده بسیار کم استفاده می شود و تقریباً تمام گریس موجود در روغن شسته می شود. از نظر تئوری، رسیدن به حالت تعادل دینامیکی برای هر لیچینگ بهینه است. با این حال، به دلیل محدودیت های تجهیزات، هر لیچینگ فقط می تواند نزدیک شود اما به تعادل دینامیکی نمی رسد. بنابراین، طول زمان شستشو در اینجا اهمیت ویژه ای دارد. در تولید واقعی، ما میتوانیم با کاهش مناسب سرعت عملیات تجهیزات لیچینگ، افزایش ارتفاع لایه مواد و افزایش زمان شستشو، روغن باقیمانده در کنجاله را تا حدی کاهش دهیم.

2. نسبت حلال
نسبت حلال به نسبت حجمی حلال به ماده مورد استفاده در هنگام استخراج روغن از مواد شسته شده اشاره دارد.
هنگامی که نسبت حلال زیاد باشد، غلظت روغن مخلوط تولید شده در طی فرآیند لیچینگ کم است، اختلاف غلظت بین حلال و روغن در فرآیند انتقال جرم متقابل زیاد است و سرعت انتقال جرم بیشتر است، بنابراین زمان مورد نیاز برای شستشو در شرایط مشابه کوتاهتر است. برعکس، زمانی که نسبت حلال کوچک باشد، سرعت انتقال جرم بین حلال و روغن کاهش مییابد و زمان استخراج در شرایط مشابه طولانیتر میشود. در فرآیند تولید واقعی، به دلیل تأثیر عوامل مختلف مانند تجهیزات، حفاظت از محیط زیست و مزایای اقتصادی، نسبت حلال نمی تواند بی نهایت افزایش یابد. بنابراین، نسبت حلال باید در محدوده معقولی کنترل شود که نه تنها می تواند نیازهای تولید و حفاظت از محیط زیست را برآورده کند، بلکه هزینه های تولید را نیز کاهش دهد. اگر شرایط اجازه دهد، افزایش مناسب مقدار اسپری حلال تازه می تواند میزان روغن باقیمانده غذا را تا حدی کاهش دهد.
3. دمای آبشویی
دمای فرآیند لیچینگ با دمای مواد، دمای حلال و نسبت مقادیر آنها تعیین می شود. دمای فرآیند لیچینگ تأثیر زیادی بر سرعت و تأثیر لیچینگ دارد. هنگامی که دما بیشتر می شود، حرکت نامنظم مولکول ها تقویت می شود، ویسکوزیته حلال و روغن کاهش می یابد، مقاومت در فرآیند انتقال بین مولکول های روغن و مولکول های حلال کاهش می یابد، سرعت انتقال مولکول ها افزایش می یابد، زمان لازم برای رسیدن به تعادل دینامیکی را می توان کاهش داد، و از نظر تئوری می توان محتوای باقیمانده روغن را پس از تخلیه در ماده کاهش داد. اما دمای آبشویی با نقطه جوش اولیه حلال و نقطه جوش اولیه روغن مخلوط محدود می شود و نمی توان خودسرانه آن را افزایش داد. یعنی دمای فرآیند لیچینگ نباید از نقطه جوش حلال و روغن مخلوط بیشتر شود. در غیر این صورت مقدار زیادی حلال تبخیر می شود که باعث کاهش نسبت حلال لیچینگ و افزایش فشار در تجهیزات لیچینگ می شود. در عملکرد واقعی، استخراج کننده فقط به یک حالت فشار کمی منفی نیاز دارد. با توجه به بار سیستم تصفیه گازهای خروجی و سایر شرایط، افزایش دمای آبشویی در محدوده معینی نیز می تواند روغن باقی مانده در کنجاله را تا حد معینی کاهش دهد.
موارد فوق چندین عامل اصلی هستند که بر روی روغن باقی مانده در کنجاله در طی عملیات شستشوی روزانه تأثیر می گذارند. علاوه بر این، عواملی مانند نوع تجهیزات شستشو، فرآیند قبل از تصفیه مواد، محتوای رطوبت و نسبت پودر نیز برای تأثیر روغن باقیمانده کنجاله بسیار مهم هستند. اگر شما نیاز به دانستن بیشتر در مورد فرآیند شستشو روغن پخت و پز و تجهیزات، لطفا با ما تماس بگیرید!






